Betaalkaarten
De structuur van de betaalkaartindustrie is complex
In elk land is deze industrie anders georganiseerd, zowel operationeel als commercieel. Komen tot een eenheidsmarkt is dan ook moeilijker. Vandaar dat de richtlijnen, het EPC Cards Framework, veeleer algemene principes vastleggen, en nog niet in alle detail uitgewerkt zijn.
In de praktijk:
- België wordt Europa, en de migratie van het bestaande Banksys naar een nieuwe configuratie sluit volledig aan bij dit Europees vooruitzicht.
- Wanneer is een betaalkaart SEPA-compliant?
- Enkel kaarten met Chip en PIN, die voldoen aan de zogenaamde EMV-standaard
- Die de volledige SEPA bestrijken, want België-alleen kaarten kunnen niet meer voldoen.
- Die in een Europese prijzenstructuur vallen. Het moet mogelijk zijn om overal aan gelijkwaardige voorwaarden de kaartdiensten te kunnen gebruiken.
- Deze Europese SEPA-markt moet dus competitief zijn, met meer dan één aanbieder voor alle diensten. De prijzenstructuur moet dan ook doorzichtig en marktgedreven zijn.
Waarom de Belgische keuzes?
De initiële beslissing
De Belgische banken hadden eerst besloten om de basisprincipes van het Cards Framework toe te passen vanaf 01/01/08. Het gaat daarbij om het loskoppelen van het "schema" en de "processor".
Waarom?
Bancontact/MisterCash voldoet niet aan de SEPA principes
- Het gebruik ervan was beperkt tot België.
- Er was geen volwaardig alternatief, en dus geen volwaardige prijsconcurrentie.
Waarom beginnen met Maestro?
- Maestro is het begin, onmiddellijk daarna kunnen banken andere schema's aanbieden.
- Maestro is al gekend door de gebruikers, vermits het logo al op 95% van de kaarten voorkomt.
- Het is een wereldmerk dat borg staat voor doorlopende innovatie in dienstverlening.
- Het is al ruim aanwezig in SEPA.
Waarom al zo vlug, vanaf 01/01/08?
- Concurrentie brengen in het aanbod aan handelaars (acquiring services) vereist een gelijke startpositie voor alle betrokkenen.
- Een "gesponsord" systeem zoals Bancontact/MisterCash kan niet tegelijk met een internationaal model bestaan, om redenen van concurrentie.
De opschorting van deze initiële beslissing
Zie persbericht in bijlage.
De verdeling van lasten en baten ligt gevoelig
Slimme professoren hebben daarover al moeilijke teksten geschreven.
De zware en complexe kaarteninfrastructuur wordt gefinancierd vooral door middel van drie tarieven:
- De "card fee", dat is de prijs die de gebruiker aan zijn bank betaalt om over een betaalkaart te beschikken.
- De "merchant service charge" is de prijs (provisie) die de handelaar betaalt aan zijn bank, voor de diensten verbonden aan het gebruik van de betaalterminal.
- De "interchange fee" is het gedeelte van de merchant service charge die de bank van de handelaar terugbetaalt aan de bank van de gebruiker, vooral om het uitgeven van kaarten te promoten.
Het Cards Framework van EPC beschrijft de algemene principes
De structuur van de betaalkaartindustrie is complex
In elk land is deze industrie anders georganiseerd, zowel operationeel als commercieel. Komen tot een eenheidsmarkt is hier dan ook moeilijker. Vandaar dat het Cards Framework veeleer algemene principes vastlegt, en nog niet in alle detail uitgewerkt is.