De wettelijke regeling
De Richtlijn betreffende betalingsdiensten.
De huidige nationale betaalsystemen zijn ingebed in de nationale wetgeving. De overgang naar een Europees betaalsysteem vereist dus ook een Europese wetgeving. Daarom publiceerde de Europese Commissie de RICHTLIJN 2007/64/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt en tot wijziging van de Richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG en 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG - en tot intrekking van Richtlijn 97/5/EG.
Die regelgeving dient uiterlijk 01/11/2009 in de nationale wetgeving te worden omgezet.
De Richtlijn omvat drie grote hoofdstukken:
Het recht om betaaldiensten aan te bieden wordt uitgebreid, dus meer concurrentie
- Het is de bedoeling om via de Richtlijn te zorgen voor een level playing field (d.w.z. gelijke concurrentievoorwaarden) voor de verscheidene soorten instellingen die op de betalingsmarkt actief zijn. Op die manier moet het voor nieuwe deelnemers gemakkelijker worden om toe te treden tot de markt en de voordelen te plukken van meer concurrentie en lagere kosten.
Transparantie en informatie voor de gebruikers
- De Richtlijn strekt ook ertoe de consument een ruimere keuze te bieden en hem ook beter te beschermen dankzij de transparantie op het gebied van kosten en lasten.
Rechten en plichten van gebruikers en van dienstverleners
- Door middel van eenvormige en duidelijke regels voor het vastleggen van de respectieve rechten en verplichtingen van de gebruikers en de dienstenverleners, zal het gebruik van grensoverschrijdende betalingssystemen worden aangemoedigd. Tot die "pijler" behoren regels o.a. inzake de aansprakelijkheid van de respectieve partijen, uitvoeringstermijnen, valutadata, alsook procedures voor het beslechten van geschillen.